Opis produktu:
Maalox to lek złożony w postaci zawiesiny doustnej o miejscowym działaniu. W składzie, jako substancje czynne, zastosowano wodorotlenek glinu oraz wodorotlenek magnezu. Lek wskazany jest w leczeniu objawowym zaburzeń ze strony górnego odcinka przewodu pokarmowego, związanych z nadkwaśnością, w tym zgagi i nieżytu żołądka.
Czy zdarza Ci się, że pyszne jedzenie oraz połączenie różnych potraw w diecie od razu po spożyciu skutkuje nieprzyjemnym pieczeniem zlokalizowanym w klatce piersiowej i w przełyku?Niespecyficzne objawy nie pozwalają jednak stwierdzić jednoznacznie, czy to zgaga, czy nadkwaśność żołądka. Jeśli chcesz pozbyć się tych dolegliwości możesz sięgnąć po Maalox, produkt leczniczy z substancjami łagodzącymi nieprzyjemne objawy, działający zarówno na zgagę i nadkwaśność żołądka, jak i na niestrawność i nieżyt żołądka.
Zawiesina doustna Maalox z wodorotlenkiem glinu oraz wodorotlenkiem magnezu posiada miejscowe działanie zobojętniające nadmiar kwasu solnego występującego w soku żołądkowym. Lek nie powoduje przy tym nadmiernego zobojętnienia treści żołądka i wtórnego pobudzenia wydzielania kwasu. Maalox może być stosowany pomocniczo w leczeniu chorób wrzodowych dwunastnicy i żołądka. Postać zawiesiny doustnej pozwala na łatwiejsze zażywanie produktu.
Skład:
1ml zawiesiny doustnej zawiera:
- substancje czynne: glinu wodorotlenek 35 mg4,0 g magnezu wodorotlenek 40 mg,
- substancje pomocnicze: kwas solny rozcieńczony, kwas cytrynowy bezwodny, olejek miętowy, mannitol, bromek domifenu, sacharyna sodowa, sorbitol 70%, nadtlenek wodoru 30%, woda oczyszczona.
Wskazania:
Lek Maalox stosuje się w:
- leczeniu objawowym zaburzeń ze strony górnego odcinka przewodu pokarmowego, związanych z nadkwaśnością, a dokładnie przy: nieżycie żołądka, zarzucanie wsteczne treści żołądka do przełyku w przebiegu przepukliny rozworu przełykowego przepony, niestrawność, zgaga z powodu nadkwaśności,
- pomocniczo w leczeniu: choroby wrzodowej dwunastnicy, choroby wrzodowej żołądka.
Przeciwwskazania:
- Uczulenie na wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu lub którykolwiek z pozostałych składników leku Maalox (zawiesina).
- Ciężka niewydolność nerek.
Działanie:
Miejscowe zobojętniające nadmiar kwasu solnego soku żołądkowego, ściągające i osłaniające błonę śluzową żołądka i dwunastnicy.
Dawkowanie:
Lek należy zawsze przyjmować dokładnie tak, jak opisano w ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
- Dorośli:1 łyżka stołowa (10 ml).
- Przyjmować około 90 minut po posiłku lub w przypadku dolegliwości bólowych.
- Maksymalna dawka w ciągu doby: 140 ml.
- Wstrząsnąć zawiesinę przed użyciem.
- W przypadku wrażenia, że działanie leku Maalox jest za mocne lub za słabe, należy skontaktować się z lekarzem.
- W razie podejrzenia przedawkowania leku należy zwrócić się do lekarza.
- W przypadku opuszczenia jednej dawki leku należy przyjąć ją najszybciej jak to jest możliwe, z wyjątkiem sytuacji, gdy zbliża się pora kolejnej dawki.
- Nie należy stosować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej.
Przechowywanie:
- Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
- Należy zużyć w ciągu 6 miesięcy od pierwszego otwarcia.
Działania niepożądane:
Jak każdy lek, lek Maalox może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Niezbyt często (rzadziej niż u 1 na 100 osób):
Bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):
- mogą wystąpić nudności, wymioty, jasne zabarwienie stolca,
- hipermagnezemia (zwiększenie stężenia magnezu w surowicy krwi): łącznie z hipermagnezemią, którą obserwowano po długotrwałym stosowaniu wodorotlenku magnezu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
Częstość występowania nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- reakcje nadwrażliwości, takie jak świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne,
- hiperaluminemia (zwiększona zawartość glinu w tkankach organizmu),
- hipofosfatemia (obniżenie stężenia fosforanów nieorganicznych w surowicy krwi),
- ból brzucha.
Interakcje:
- Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, ponieważ Maalox może mieć wpływ na działanie niektórych leków lub niektóre leki mogą mieć wpływ na działanie leku Maalox.
- W szczególności produkty lecznicze stosowane w leczeniu: serca, takie jak digoksyna, chinidyna, metoprolol, atenolol i propranolol, niedokrwistości, takie jak sole żelaza, wrzodów żołądka i zmniejszające kwaśność soku żołądkowego, takie jak ranitydyna lub cymetydyna (antagoniści receptora H2),malarii, takie jak chlorochina, niektórych zaburzeń kości, takie jak bisfosfonianynie których reakcji alergicznych, reakcji zapalnych lub nieprawidłowych reakcji immunologicznych, takie jak glikokortykosteroidy zaburzeń nerek, takie jak cytryniany, gruźlicy, takie jak etambutol, izoniazyd, zakażeń, takie jak fluorochinolony, linkozamidy, ketokonazol, cykliny, cefalosporyny (cefpodoksym i cefdynir), dolutegrawir, elwitegrawir, raltegrawir (w postaci soli potasowej) oraz skojarzone leczenie przeciwwirusowe obejmujące fumaran alafenamidu tenofowiru/emtrycytabinę/biktegrawir (w postaci soli sodowej), rylpiwirynę, chorób psychicznych (psychozy), takie jak fenotiazyny, leki neuroleptyczne, podwyższonego stężenia potasu w organizmie, takie jak sulfonian polistyrenu,bólu, takie jak diflunizal, indometacyna, stomatologiiniedoczynności tarczycy, takie jak lewotyroksyna, bólu stawów i nieprawidłowych reakcji chemicznych w organizmie, takie jak penicylamina, obniżenia stężenia choletsreolu,nowotworów, takie jak nilotynib, dazatynib (w postaci jednowodzianu),zaburzeń krwi, takie jak eltrombopag z olaminą, podwyższonego ciśnienia krwi w płucach (nadciśnienia płucnego), takie jak riociguat.
- Równoczesne stosowanie leku Maalox z chinidyną (stosowaną w leczeniu zaburzeń rytmu serca oraz w ich zapobieganiu), może powodować zwiększenie stężenia chinidyny w osoczu i prowadzić do jej przedawkowania,
- Równoczesne stosowanie leku Maalox z sulfonianem polistyrenu (stosowany w leczeniu hiperkalemii – nadmiernego stężenia potasu we krwi) zmniejsza działanie zobojętniające leku Maalox.
- Maalox zmniejsza skuteczność sulfonianu polistyrenu. Jednoczesne stosowanie leków zwiększa ryzyko zasadowicy metabolicznej u pacjentów z niewydolnością nerek oraz niedrożności jelit.
Wodorotlenek magnezu i wodorotlenek glinu a inne leki:
- Wodorotlenek magnezu może wpływać na działanie niektórych leków albo niektóre leki mogą wpływać na skuteczność wodorotlenku magnezu. Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie, jeśli pacjent przyjmuje salicylany.
- Wodorotlenek glinu i cytryniany mogą powodować zwiększenie stężenia glinu w osoczu krwi, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek.
Ostrzeżenia i środki ostrożności:
Stosując lek Maalox, zaleca się zachować szczególną ostrożność:
- u pacjentów z niewydolnością nerek lub poddawanych hemodializie,
- u dzieci poniżej 6 lat lek podawać po konsultacji z lekarzem,
- u pacjentów w podeszłym wieku,
- przy stosowaniu leku dłużej niż 2 tygodnie lub u pacjentów z ryzykiem hipofosfatemii (obniżone stężenie fosforanów nieorganicznych w surowicy krwi) zalecana jest konsultacja z lekarzem.
- Należy zachować odstęp 2 h pomiędzy przyjmowanie jakiegokolwiek leku doustnego a lekiem zobojętniającego (w przypadku fluorochinolonów – ponad 4 h).
Ciąża i karmienie piersią:
- Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
Stosowanie u dzieci:
- U małych dzieci stosowanie wodorotlenku magnezu może prowadzić do wystąpienia hipermagnezemii, zwłaszcza jeśli stwierdza się u nich zaburzenie czynności nerek lub odwodnienie.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn:
- Nie stwierdzono negatywnego wpływu leku na zdolność kierowania pojazdami i obsługiwanie maszyn.
Lek Maalox zawiera sorbitol:
- Ze względu na zawartość sorbitolu leku nie należy stosować u pacjentów, u których stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów
